Volgers

dinsdag 6 oktober 2015

Creatief

De laatste tijd is het creatief bezig zijn op een laag pitje gekomen, 
het had alles te maken met verdriet en rouw. 
We moesten afscheid nemen van ons lief moedertje 
ze mocht gelukkig nog 82 jaar worden.
Ze laat een grote leegte achter bij kinderen/kleinkinderen 
en achterkleinkinderen en een ouderlijk huis hebben we nu niet meer...

Het leven staat echt op zijn kop en je moet het zelf weer oppakken, dat lukte even niet...maar sinds van de week is er toch iets veranderd, ik kreeg van mijn zus een paar prachtige takken hortensia en van mijn schoonzus de lampionplant Physalis toen begon er toch weer iets te kriebelen...

Toen ik zo bezig was kreeg ik steeds herinnering aan mijn moeder. Zij was ook heel creatief, naaide vroeger zelf onze kleding, verstelwerk was ze ook goed in. Mijn (schoon) zusters en ik hebben allemaal een bruidspop van de trouwkleding waarin we getrouwd zijn, wiegjes zijn er mee bekleed en doopjurken gemaakt.
Vorig jaar kreeg ik van vriendinnen een schaal met kalebassen, mooi opgemaakt, maar de kalebassen verschrompelden en uiteindelijk heb ik ze weg gegooid. Nu kwam ik op het idee om de schaal weer op te vullen, maar dan niet weer met echte kalebassen, maar nagemaakt, dus nepperds....
De bolletjes van mijn moeder kwamen nu goed van pas, heb ze met wol geprikt met dit als resultaat

en zo blijft mijn moedertje altijd bij me in liefdevolle herinnering.

Lieve groet van mij!

4 opmerkingen:

Anoniem zei

Wat is het toch fijn dat onze moeders hun creativiteit op ons hebben overgebracht. Op deze manier blijven we toch verbonden en kunnen we teren op mooie herinneringen. Jouw pompoenen zijn heel mooi geworden, dat wil ik ook nog eens leren!
XXX Marja

Mirjam zei

Oh wat mooi Ida die herinneringen aan je moeder.
Die kalebassen zijn erg mooi geworden.
Dat wil ik ook wel leren (vrijdag doen we wat anders).
Liefs Mirjam

Elly zei

Gecondeoleerd Ida met het verlies van je moeder. Een moeder sterft altijd te vroeg.
Je hebt wel prachtige creaties gemaakt hoor.

Chris zei

Ach Ida, wat verdrietig. Natuurlijk mis je haar en gaan je gedachten voortdurend naar haar uit, vooral als je zo bezig bent. Wat heb je die kalebassen ontzettend mooi en knap gemaakt. Die blijven!! Blijven ook een herinnering.
Sterkte en liefs van mij.